GRZEGORZ KURASZKIEWICZ

Moja przygoda z makrobiotyką rozpoczęła się w 1988 roku. Były to czasy, kiedy w Polsce nie sposób było dostać specyficzne produkty makrobiotyczne (miso, shoyu) czy glony, niełuskany sezam, pełny ryż więc praktykowanie makrobiotyki sprowadzało się u mnie do zrezygnowania z mięsa, wyeliminowania cukru, posypywania kaszy mielonym prażonym siemieniem i jedzenia całych warzyw.
Teoria makrobiotycznego stylu życia również była trudno dostępna. Bardzo sporadycznie odbywały się jakieś wykłady a drukowane materiały na ten temat praktycznie w naszym kraju nie istniały.

Moje przejście na makrobiotykę dokonywało się więc siłą rzeczy bardzo małymi krokami. Pierwszą moją nauczycielką była pasjonatka makrobiotyki, Magdalena Siewierska. Dzięki niej też po raz pierwszy miałem okazję doświadczyć działania makrobiotyki podczas naszego wspólnego 3 letniego pobytu w Londynie, gdzie studiowała w East-West Institute, jednym z pierwszych ośrodków makrobiotycznych w Europie. Przekonałem się do tego stylu odżywiania gdy nagle ustąpiły uciążliwe bóle głowy, które gnębiły mnie od dziecka, spowodowowane nadmiarem Yin w mojej diecie – cukru i surowych owoców. Poczułem też duży przypływ energii podczas gdy wcześniej doświadczałem ustawicznego zmęczenia.
Po paru latach korzystania z dobrodziejstw makrobiotyki przyszedł czas na bliższe zapoznanie się z jej zasadami. Miałem przyjemność brać udział w seminariach prowadzonych przez wrocławski Ośrodek Edukacji Makrobiotycznej, który zapraszał takie sławy jak Denny Waxman czy Adelbert Nelissen. Z tym ostatnim nawiązałem bliższą wieloletnią współpracę gdy Andrzej Turczynowicz, specjalista od masażu Shiatsu, absolwent Instytu Makrobiotycznego w Szwajcarii namówił mnie do organizowania wykładów i kursów makrobiotycznego gotowania w ramach działalności Polskiej Fundacji Makrobiotycznej, którą założył.
Organizowałem też przez kilka lat grupowe wyjazdy do Kushi Institute of Europe w Holandii prowadzonego przez Adelberta Nelissena. Ukończyłem tam 3 stopniowy kurs makrobiotyki - Art of Life. Makrobiotyka stała się moim sposobem na życie.
Wcześniej zdobyłem wykształcenie techniczne (Politechnika Warszawska) i filozoficzno-teologiczne (Kolegium OO. Dominikanów), ale dopiero makrobiotyka sprawiła, że odnalazłem swoją pasję, której zdecydowałem się na stałe poświęcić. Przez jakiś czas prowadziłem kursy gotowania. Potem wyjechałem do USA gdzie przez prawie 2 lata współpracowałem z Miną Dobic, nauczycielką i konsultanką makrobiotyczną, która sama wyleczyła się ze śmiertelnego stadium raka. Gotowałem dla jej pacjentów. Od paru lat jestem w Polsce i głównie gotuję dla ludzi, którzy chcą stosować ten styl odżywiania. Chętnie też dzielę się swoją wiedzą i doświadczeniem.

Makrobiotyka jest powszechnie kojarzona z wegetariańską kuchnią, czasami z alternatywną medycyną. Mało kto wie jednak, że jako jedna z nielicznych jej gałęzi została uznana przez CAPCAM – ciało doradcze przy Narodowym Instytucie Zdrowia w USA za dietę zdolną leczyć raka – jedną z najgrożniejszych chorób naszej cywilizacji. Przez ten instytut zalecenia makrobiotyki są propagowane również jako skuteczny sposób na zwalczanie otyłości – wielkiej plagi współczesnej Ameryki.
Stosowanie makrobiotyki pomaga wyleczyć się z alergii, cukrzycy, chorób serca i wielu poważnych dolegliwości naszych czasów.
Makrobiotyka bazuje na chińskiej medycynie i tradycyjnej japońskiej diecie transformowanej na grunty różnych kultur. Jej założenia są proste. Wypływają z energetycznego spojrzenia na świat, człowieka i choroby. Opierają się na dostrzeżeniu współdziałania 2 sił kształtujących wszechświat: siły skupiającej (Yang) i siły rozpraszającej (Yin) zawsze z uwzględnieniem strefy klimatycznej, pory roku, pory dnia a nawet pogody, konkretnego człowieka i środowiska, w którym żyje.

Makrobiotyka opiera się na wieloletnich obserwacjach i naukowych badaniach dotyczących wpływu odżywiania na ludzki organizm. Uczy świadomego podejścia do odżywiania i dostrzegania powiązań z otoczeniem - jak bardzo są ścisłe.

Podstawowe, najlepiej ekologiczne, składniki makrobiotycznej diety to pełne ziarna zbóż, warzywa i strączkowe. Jako składniki uzupełniające: sezonowe, lokalne owoce, glony morskie, długo fermentowane produkty sojowe (miso i sos sojowy), nasiona, grzyby oraz niewielka ilośc przypraw. Rezygnuje się z cukru, pokarmów pochodzenia zwierzęcego (mięsa i nabiału), wysoko-oczyszczonych i przetworzonych produktów, chemicznych dodatków do żywności a więc tego wszystkiego, co jest obecnie, niestety powszechnie, konsumowane.

Przejście na dietę makrobiotyczną jest swego rodzaju wyzwaniem. Wiąże się bowiem z dokonywaniem świadomych, odpowiedzialnych wyborów dotyczących odżywiania, własnego zdrowia i dobrego samopoczucia.
Radość i satysfakcja są z tego zwykle ogromne.

KAZIMIERZ KŁODAWSKI

Z wykształcenia jest politologiem i socjologiem oraz specjalistą z zakresu żywienia człowieka i szeroko pojętej promocji zdrowia (studia podyplomowe).
Z zamiłowania i wewnętrznej głębszej potrzeby ekologiem, myślicielem, przyrodnikiem, poszukiwaczem i badaczem.

Od 17 lat jest makrobiotykiem i wegetarianinem, od 15 lat weganinem i miłośnikiem świata przyrody i Natury i naturalnego porządku w nich.

W życiu szuka uniwersalnych i głębszych prawd i nowych bardziej sensownych i logicznych – niż to oferuje współczesna stechnicyzowana i odhumanizowana cywilizacja – odpowiedzi na nurtujące go pytania.

Jest autorem książki „Rok z makrobiotyką” oraz licznych artykułów na temat filozofii oraz naturalnego stylu życia i odżywiania. (publikacje m.in. „Wegetariański Świat”).
Od kilkunastu lat prowadzi „Szkołę Żywienia Naturalnego” promującą ideę zdrowego, naturalnego i twórczego życia.

ANDRZEJ TURCZYNOWICZ

Studia:
Instytut Kushiego w Londynie (makrobiotyka) i Międzynarodowa Szkoła Shiatsu w Kiental.

Prowadzi warsztaty shiatsu, praktyki, sesje indywidualne i konsultacje z dziedziny makrobiotyki na terenie calego kraju od 1985 roku.

Nauczyciele: Michio Kushi, Saul Goodman, Shizuko Yamamoto, Vittorio Calogero, Mario Binetti, Denny Waxman.

Założyciel Polskiej Fundacji Makrobiotycznej (1994). Wydawca pisma "Makrob".

Muzyk.
Swoją metodę pracy z ciałem i duchem nazywa SZTUKĄ DOTYKU.